Kısa cevap: Günde 15–20 km yürüyeceğiniz bir şehir gezisinde ben artık tereddütsüz konfor ayakkabısından yana kullanıyorum — yani hafif, esnek, yastıklı tabanlı bir yürüyüş/koşu ayakkabısından. Lastik tabanlı sağlam bir trekking ayakkabısı ise ıslak taş, çamurlu patika, kar veya yokuşlu doğa rotaları söz konusu olduğunda kazanıyor. Yani "seyahat ayakkabısı nasıl seçilir" sorusunun cevabı ayakkabının markasında değil, ayağınızın o hafta hangi zemine basacağında saklı.
Bunu bir Roma gezisinde çok sert öğrendim. Sanpietrini denen o yuvarlak kaldırım taşlarına ince tabanlı bir spor ayakkabıyla çıktım; ikinci günün akşamı topuklarım zonkluyordu. Bir sonraki İtalya turumda 8 mm düşüşlü, kalın ara tabanlı bir koşu ayakkabısıyla gittim ve aynı rotayı yorulmadan tamamladım. Aradaki fark taban kalınlığından ibaretti.
Ayakkabı seçimi aslında rota planlamanın bir alt başlığı. Avrupa şehirlerini karşılaştırırken hep şuna bakıyorum: zemin ne? Amsterdam ve Kopenhag düz, asfalt ve bisiklet yolu ağırlıklı; Lizbon, Porto ve Napoli yokuşlu ve kaygan parke taşlı; Prag ve Roma tamamen arnavut kaldırımı. Türkiye iç turizm rotalarında da durum benzer: Mardin ve Safranbolu'nun taş sokakları ile Antalya sahil bandı bambaşka iki dünya.
Kendime sorduğum üç soru şu:
Üçüncü soruya "evet" diyorsam lastik tabanlı, tutuşu güçlü bir ayakkabı çantaya giriyor. Değilse şehir konforu kazanıyor.
Ben "konfor ayakkabısı" derken günlük yürüyüş ayakkabılarını, hafif koşu ayakkabılarını ve örgü üstlü şehir modellerini kastediyorum. Avantajı çok net: hafif, esnek, nefes alan, ilk günden ayağa oturan. Kalın ama yumuşak ara taban, kaldırım taşının sert darbesini emiyor.
Dikkat ettiğim üç detay var. Birincisi taban kalınlığı: 25 mm'nin altındaki topuk yastığı uzun şehir günlerinde yetmiyor. İkincisi üst malzeme: tamamen örgü modeller yaz için harika ama ilk yağmurda sırılsıklam oluyor; ara mevsimde hafif kaplamalı üstleri tercih ediyorum. Üçüncüsü taban deseni: tamamen düz tabanlı sneaker'lar ıslak mermer merdivende buz pateni gibi kayıyor — hafif de olsa desenli bir taban şart.
| Kriter | Lastik tabanlı trekking | Konfor / yürüyüş ayakkabısı |
|---|---|---|
| Günlük 20 km asfalt | Orta | Çok iyi |
| Islak taş, patika, çamur | Çok iyi | Zayıf–orta |
| Ağırlık | Yüksek | Düşük |
| Sıcak havada rahatlık | Zayıf | İyi |
| Alıştırma süresi | Uzun | Kısa |
| Valizde yer kaplama | Fazla | Az |
Kabin bagajıyla seyahat ediyorum ve iki çift kalın ayakkabı taşımak lüks. Bu yüzden şunu yapıyorum: ana çift ayağımda, ikinci çift olarak da katlanabilir ince bir sandalet veya hafif bir espadril valizde. Doğa günü olan programlarda ana çift trekking olur, şehir günlerinde ikinci çifte geçerim. Doğa yoksa ana çift konfor ayakkabısı, yanına da otel–plaj–akşam yemeği için terlik.